कुठे पावसाळी सर, आणी आनंद लुटून !
कुठे मोहर मातीचा जाई सुगंध देऊन !
पानापानावर जन्मे एक मोती इवलासा !
स्वच्छ अंघोळ सृष्टीला, घाली नभ सावळासा !!
नदी, झरे, तलावही ओसंडती आनंदाने !
कोकीळेला सूर मिळे, अवचित पावसाने !
सृष्टीच्या या संसाराचे रूप देखणे कमाल !
बावरल्या मना आले, जणू 'थेंबांचे टपाल' !!!
-आशुतोष पुरोहित
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा